Demolition Man - Met beide benen op de grond

Het consumentenvertrouwen wint terrein en de eerste vakbonden willen al weer onderhandelen over CAO-verhogingen. Conclusie: de economie zit weer in de lift. Nou, dat geldt niet voor elke branche. De bouwsector bijvoorbeeld lift nog niet op dat succes mee. Dit jaar is het voor veel bouwbedrijven moeilijk. En het diepste dal is nog niet bereikt. Ik verwacht dat 2011 voor onze sector het zwaarste jaar zal worden en dat de zon pas in 2012 weer gaat schijnen.

Ik heb geen glazen bol, maar ik voorspel dat 2011 voor veel bedrijven een omzetdaling van twintig tot dertig procent met zich mee zal brengen. Dat heeft niets met pessimisme, maar alles met realisme te maken. Als omzetten zakken, moeten de kosten ook zakken. Anders is het snel gedaan met het bestaansrecht van je bedrijf. Dat klinkt simpel, maar dat is het niet. Vooral niet als mensen daarvan de dupe zijn. In ons bedrijf zijn sommige mensen hun baan kwijtgeraakt. Dat zijn harde beslissingen, temeer omdat het niets met hun functioneren te maken heeft, maar met kille cijfers. Toch is dit voor veel bouwgerelateerde bedrijven de enige mogelijkheid om de continuïteit te waarborgen.

Het gaat me desondanks vreselijk aan het hart. Deze beslissingen leiden  vaak tot onbegrip, ook bij collega’s. Ik begrijp dat, maar tegelijkertijd zie ik dat er ook begrip voor is. Zelfs bij mensen die hun ontslag hebben gekregen. Het hoort bij het ondernemerschap, zeggen ze dan. Nee, dit verhaal is tot nu toe geen rooskleurig verhaal. Toch krijgt het een positieve twist. “Elk nadeel hebt  z’n voordeel”, zei een bekende voetballer eens. De nadelige gevolgen van de crisis nemen ook positieve facetten met zich mee. Deze tijd heeft ons namelijk geleerd weer eens goed naar ons bedrijf te kijken. Je wordt gedwongen om alles onder de loep te leggen. Verzekeringen, stort-gelden, het verbruik van diesel, noem maar op. Op heel veel zaken kun je besparen. Enerzijds door een efficiëntere werkwijze te hanteren, anderzijds door het op een goede manier uit te onderhandelen. Ja, goedbeschouwd doen wij met onze leveranciers wat onze klanten met ons doen. Dat moet. Tegelijkertijd is het belangrijk de investeringen niet stop te zetten. Goed materieel is en blijft van het grootste belang.  

De moraal van dit verhaal is dat we  met z’n allen weer zijn geland en nu met twee benen op de grond staan. We weten nu weer dat niets vanzelfsprekend is en dat er geen garanties zijn. Het enige wat u en ik kunnen doen is tijdig anticiperen op de omstandigheden. Wie dat doet heeft grote kans het hoofd boven water te houden. Wie vervolgens ook nog eens een lange adem heeft, zal ontdekken dat het goed komt.

Richard Vlasman