Column van Jos Lammers

De spoorzone in Delft gaat geheel vernieuwd en veranderd worden. Het ambitieuze plan, waarvan de gemeente Delft en de ministeries van VROM en Verkeer en Waterstaat de opdrachtgevers zijn, omvat de volgende nieuwbouwwerken: een tunnel van 2300 meter lang, een fietsenstalling die plaats biedt aan 5.000 fietsen, 1.500 woningen en een stadspark met een oppervlak van 2.400 vierkante meter. Voordat met de nieuwbouw gestart kan worden, moesten tal van bouwwerken worden gesloopt. Vlasman b.v. ontmantelde de huizen aan de Houttuinen en Van Leeuwenhoeksingel in Delft. Jos Lammers, kinderboekenschrijver en auteur van reisverhalen, keek vanuit zijn huis aan de overzijde toe hoe de sloop in zijn werk ging en schreef er een column over.

“Het slopen voor de spoortunnel is nu echt begonnen en daarmee heb ik als kijker direct gezelschap gekregen. Vanaf ’s morgens rond een uur of half acht tot ’s avonds ruim na etenstijd zijn ze er. De mannen. Af en toe een enkele vrouw. Die heeft dan meestal een camera bij zich, taxeert het licht en de lijnen in het beeld, drukt af en maakt zich weer snel uit de voeten. Mannen met camera’s zijn er ook, maar de meeste komen met de houding en gebaren van ‘nu gaat het nog goed maar ik houd het scherp in de gaten’. Liefst de hele dag.
De schoonheid zullen ze toch ook wel zien, neem ik aan. Want net als zij, kan ook ik mijn blik maar moeilijk loshaken van de enorme machines met ‘Vlasman’ erop, die de huizen aan de Houttuinen en Van Leeuwenhoeksingel slopen. Of slopen is eigenlijk het goede woord niet. Ze zouden met gemak even flink gas kunnen geven en zo’n huis in één keer omver rijden, gok ik zo . Maar dat doen ze niet.

Ze demonteren. Bijna steentje voor steentje volgen ze de bouw van ooit in omgekeerde volgorde. Met de elegantie van King Kong leggen ze vervolgens latje bij latje, stenen bij stenen en zelfs plastic leidingen bij plastic leidingen. Ik zie hoe de stalen grijpers voorzichtig een vereenzaamd deurtje van een keukenkastje uit het puin bevrijden en met een teder gebaar in de afvalbak voor hout te ruste leggen. Scheiden aan de bron heet dat. Ongetwijfeld slim en in elk geval prachtig om te zien. Misschien wel juist door die bijna ontroerende combinatie van grof mechanisch geweld en delicate zorg, alles uitgeoefend met dezelfde machines. De mannen hebben gelijk. We houden het scherp in de gaten.”